Naast de kerk geboren

by Anne

Mijn ouders hadden besloten dat ze me niet zouden laten dopen, ook stuurden ze me niet naar de kerk en bidden voor de maaltijd was ook niet nodig.

Toch ontkwam ik niet aan het heersende katholicisme in mijn oude woonplaats en geboorteplaats. Mijn oude basisschool ligt nog net niet ín de naastgelegen kapel. Om een stukje af te snijden onderweg naar school liep ik vaak door de processiegang, waar constant kaarsjes brandden.

 

Voor een gulden mocht je namelijk een kaars aansteken als blijk van dank of om even een momentje met God te hebben. De muren van de processiegang zijn betegeld met devotietegels, met een tekst voorzien en betaald door mensen die God gunstig wilden stemmen of bedanken. Soms bleef ik even staan om wat boodschapjes te lezen, maar vanwege alle afkortingen kwam ik er nooit echt helemaal wijs uit.

 

 

 

Na de zware kerkdeur aan de andere kant van de gang opengeduwd te hebben, hoefde ik nog maar een paar stappen te zetten om op tijd in de klas te zitten. Daar werd elke ochtend iemand gekozen om het ochtendgebed in te leiden. Meestal was het een Maria-gebedje of een ‘onze lieve vader’.

Ook zingen in het kerkkoor hoorde erbij, “de wereld is een toverbal” galmt nog steeds na in mijn hoofd. Op een gegeven moment kon ik het zelfs zonder bladmuziek in één keer feilloos op mijn keyboard naspelen (en dat terwijl ik dat ding eigenlijk nooit aanraakte).

 

 

 

Tijdens het communieseizoen kwam mijn meester er dan toch achter dat ik dus niet gedoopt was, wat meteen zorgde voor een grimmige sfeer tussen ons. Het was niet alsof ik anti-God was hoor, helemaal niet! Ik wilde graag geloven, net zoals iedereen om me heen.

Het bleek me alleen verrekt zwaar te vallen; papa en mama geloofden niet, en meestal hadden ze toch wel gelijk. Vooral papa, die zelfs godsdienstlessen op een middelbare school had gedoceerd. Dat hij ermee opgehouden was om voor justitie te werken in de rechtbank, bevestigde voor mij alleen nog maar meer dat de kinderen in mijn klas een andere mind-set hadden dan ik.

Ik weet nog dat ik vanuit het slaapkamerraam van mijn ouders naar de kerk keek en God vroeg om een teken. Ik heb zeker een halfuur gewacht, maar er gebeurde niets uitzonderlijks. Dat vond ik toch wel jammer, dat die troostende gedachte mij onthouden werd.

 

 

 

Op school werd er namelijk nooit gerept over een hel of over zonden, dus daar was ik sowieso al niet bang voor. En vasten na ‘vasteloavendj’ (carnaval) werd ook al door niemand gedaan. God moest dus wel erg ‘easy going’ zijn. Of hij bestond simpelweg niet.

 

 

 

Ondanks mijn ongeloof bleef ik wel zingen. Ook verkocht ik kaarsen, werkte ik in de kloostertuin en hield ik een fakkel vast tijdens de bidtocht. De kapel in mijn oude woonplaats is namelijk een heus bedevaartsoord, waar al talloze jaren aanzienlijk wat mensen op af komen.

Het Mariabeeld dat hier verantwoordelijk voor is, wordt tijdens de tocht in een glazenkist op een draagbaar in de lucht geheven door een paar sterke mannen, terwijl de fanfare er achteraan loopt.

Tijdens de periode dat ik mijn kerkelijke plichten liet voor wat ze waren schrok ik me altijd wezenloos van het lawaai dat voor onze voordeur geproduceerd werd door de fanfare leden. Ik vergat steeds wanneer de tocht ook alweer plaatsvond, waardoor het hoorngeschal geheel onverwachts mijn oren zowat kapot galmde.

 

 

 

En geloof me, met een kerk voor de deur ben je eigenlijk al heel wat lawaai gewend. Als tiener sliep ik op zondag gewoon door de misklokken heen, geen probleem. Sterker nog, ik mis die kerkklokken nogal.. In de buurt van mijn eigen stekkie stonden namelijk ook een stuk of 4 kerken die om het halfuur de tijd aankondigden.

 

 

 

Ik betrap mezelf er zelfs op dat ik soms wacht op het gegalm wanneer ik ’s nachts in bed lig en te lui ben om op de klok te kijken.

 

God of geen God, de kerk hoort gewoon voor mijn raam te staan.

 

Niet alleen zijn het mooie en imposante gebouwen, ze laten je ook weten dat je thuis bent met hun vertrouwde klokgeluid..

 

Leave a Comment

* By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More