Tao & ‘niet weten’

by Anne

Naar kennis streef je maar naar wijsheid lééf je

Wanneer je geen ‘gevoel’ ervaart bij de beschrijvingen van (natuur)verschijnselen in de traditie van de oosterse filosofie, zal je het waarschijnlijk ook niet -helemaal- begrijpen. Je voorstellingsvermogen wordt even uitgedaagd maar moet op een gegeven moment toch met de gedachtegang ‘meegaan’ en het concept -of hoe je het wilt noemen- kunnen behappen. De oosterse filosofie is dan ook meestal niet een ‘filosofie’ zoals we die hier kennen: een visie op het leven en de levensvragen. De oosterse filosofie toch meestal een manier van leven in plaats van ‘enkel’ een verzameling aan deugden, waarden, normen en andere ‘levens-antwoorden’.

 

 

Only the wisest and stupidest of men never change 

-Confucius

 

 

Onze verzamelingen aan wijsheid of kennis wil ik absoluut niet als ‘prutswerk’ of als ‘voorbeeld van hoe het niet moet’ afdoen hoor, maar eigenlijk is het best logisch -dat je meegaat met je visie op het leven en er trouw aan bent in de manier waarop je leeft. Veel westerse filosofen hebben dat ook al uitgevogeld, maar in het oosten lukt het iets beter (tenminste, die indruk krijg ik). Maar dat geloof blijft puur gebaseerd op mijn ‘idee’ van hoe het er aan de andere kant van de wereld aan toe gaat.. Ik hoop gewoon dat ze het er beter doen dan hier (met onze -over het algemeen- naar buiten gerichte, materialistische, individualistische instelling).. Dat zou namelijk betekenen dat we ons nog ‘bij kunnen sturen’ -de juiste kant op!

 

 

Verandering als constante

Niet alleen de mensen leven hier ‘los’ van elkaar, zelf leven we als mens ook los van de natuur; los van onze ware natuur.. We geven wel blijk van interesse wat betreft onze natuurlijke habitat, maar we bestuderen haar op een inefficiënte manier. We analyseren haar in plaats van haar simpelweg te observeren en ons één te voelen met wat we zien en vooral ervaren. We moeten er weer zo nodig een theorie bij hebben.. een ‘constante’ zelfs missschien-?

 

Neem dan het Taoïsme, dat ons juist leert dat alles met elkaar in verbinding staat en met elkaar samenwerkt -waardoor alles ook constant in verandering is.. De ‘constante’ die we zoeken is dan juist de verandering zelf!

 

Nog zoiets dat het Taoïsme ons voorschotelt, is ‘Tao’: een principe dat ‘per definitie’ (of ‘per gebrek aan definitie’) niet te analyseren valt. Op wikipedia heb ik toch een poging gevonden ‘Tao’ te omschrijven: -de alomvattende, uit zichzelf bestaande, oneindige, tijdloze kosmische eenheid. Zo. Da’s een mond vol.. maar dat valt nog te verwaarlozen met de ruimte die het in je brein opneemt in een poging je kronkels eromheen te kunnen passen.. Tóch durf ik te zeggen dat ik dénk dat ik het begrijp -al moet je me vooral niet vragen het je nog beter uit te leggen (mocht dat nodig zijn, tenminste). Ook vind ik het veilig genoeg om te durven stellen dat ‘Tao’ me beter bevalt dan een bewegingloze wereld die te reduceren valt tot bouwsteentjes (atomen).

 

 

If you do not change direction, you may end up where you are heading.  

-Lao Tzu

 

 

Eh…

Maar ik ben geen genie, met mijn leken-begrip van ‘Tao’.. Terwijl ik wat research doe naar oosterse filosofieën stuit ik op een site die het allemaal leuk en vooral ook helder weet te verwoorden. Het merendeel van de inhoud is me misschien dan al (min of meer) bekend, het blijft leuk en leerzaam lezen. (Benieuwd? -> http://niet-weten.nl/ ) En terwijl ik benieuwd doorlees, stuit ik op een paar ‘wijsheden’ uit de ‘Daodejing’ -hethethethethethet- De wijsheden kietelen bij mij een gevoel van begrip, maar het geeft nét niet toe.. Hier komen ze:

 

 

Niet weten is het punt waarop je niet langer meent iets te weten en niet langer meent niets te weten. Het is wetend niet weten.

Niet weten is het punt waarop je niet langer meent iets te doen en niet langer meent niets te doen. Het is doende niet doen.

 

 

Terwijl ik zit te copy-pasten schiet me te binnen: weten is dénken! ‘Niet weten’ is dus ‘niet denken’.. of in ieder geval: niet door je gedachten meegesleept worden.  Wanneer ik doorlees wordt mijn inval -soort van- bevestigd. Maar ‘niet weten’ is in principe gewoon: ‘eh..’ (of ‘tja’) Wat ik hiermee aan moet vogel ik op een later tijdstip wel uit, bij voorkeur wanneer mijn grijze massa een dutje heeft gedaan. Al is het probleem misschien juist dat ik die massa teveel inzet bij het proberen te begrijpen.. Tja..

(ik weet wel dat de site waar ik toevallig op belandde heel helder de verwarring weergeeft die je oploopt bij het bestuderen van oosterse filosofieën en het Taoïsme tegelijkertijd op een eenvoudige, duidelijke manier uitlegt. Wil je jezelf even helemaal gek-denken? http://niet-weten.nl/ *klik*   -veel plezier!)

 

 

Voor de mensen die nog steeds lezen heb ik de volgende vraag:

-Wat weet jij zeker?

En als je zo’n vraag niet ‘grappig’ vindt:
-Hoe kijk jij naar zaken? Zie je de verbanden of heerst er bij jou verdeling, misschien zelfs het ‘hokjesdenken’?

 

 

The only way to make sense out of change is to plunge into it, move with it, and join the dance.

-Allan Watts

 

 

De leegte van niet weten is een hiaat dat zich niet op laat vullen. Een zwart gat waarin iedere theorie en elk concept verdwijnt. Inclusief niet-weten zelf. Inclusief het zwarte gat. Wat er dan nog overblijft? Tja. Leegte in het kwadraat. Leegte ontdaan van zichzelf. Leegte-zonder-leegte. Alles verdwenen, niets weg. Als je dat vreselijk vindt, dan weet je nog iets. Als je het prachtig vindt, dan weet je nog iets. En als je er niets meer van vindt?   -Niet Weten .nl (Sorry, maar ik ben fan!)

 

Leave a Comment

* By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More